Vorige week maakte iemand mij attent op het boek Good to Great van Jim Collins. Dit boek uit 2004 probeert te verklaren waarom sommige bedrijven beter presteren dan andere. Met dank aan bol.com, het lijstje succesfactoren van Jim Collins:
- het leiderschap bevindt zich op niveau 5 (dienstbaar);
- ze werven de juiste mensen;
- ze zien de harde feiten onder ogen, maar blijven vertrouwen op succes;
- ze vinden een antwoord op drie afbakeningsvragen: wat kunt u het best, waar gelooft u 't meest in en wat is cruciaal voor uw economisch voortbestaan?;
- ze zorgen voor een gedisciplineerde organisatiecultuur;
- ze hechten groot belang aan technologie, maar zijn daarin selectief;
- ze werken gestaag en volhardend, zonder revolutionaire doorbraken.
Dit boek doet me sterk denken aan een boek uit 1982, De excellente ondernemingen, van Tom Peters en Robert Waterman. Opnieuw met dank an de review op bol.com het lijstje succesfactoren van Peters en Waterman:
- actiegerichte oriëntatie - 'kom op, doorgaan!' ;
- klantgerichte instelling' - luisteren naar hen die jouw diensten gebruiken;
- autonomie en ondernemingsgeest - op zoek naar innovatie en 'productvoorvechters';
- productiviteit door de inzet van mensen - vertrouwen en geloven in je medewerkers;
- persoonlijke inzet en waardenbewustzijn - elke dag uiting geven aan dat waarin je gelooft;
- schoenmaker, blijf bij je leest' - weten wat je goed kan en wat niet;
- eenvoudige organisatie met kleine staf - groeien daar waar het écht nodig is;
- vrijheid in gebondenheid - 'bedrijfsbreed' gedeelde waarden, maar autonomie op de werkvloer.
Kijkend naar de lijstjes, zie ik een sterke overeenkomst is de aspecten de een relatie hebben met bedrijfscultuur. Missie, visie, waarden en normen, weten waar je eigen kracht ligt spelen een belangrijke rol. Ook innovatie wordt benoemd. Collins legt daarbij de focus op technologie. Bij Collins mis ik de klantgerichte instelling. Mogelijk zit dit wel verborgen in de tekst. Peters en Waterman zijn niet expliciet over leiderschap, waar Collins daar veel waarde aan hecht: dienstbaar leiderschap, vertrouwen in eigen kunnen en volharding.Zijn deze twee lijstjes het gegarandeerde recept voor succes? Ik denk het niet. Het boek de Excellente Ondernemingen is na een paar jaar door veel andere goeroes naar de prullenmand verwezen, omdat enkele van de onderzochte excellente ondernemingen toen niet zo excellent meer waren. Volgens mij halen de critici oorzaak en gevolg door elkaar. De adviezen uit deze boeken opvolgen is moeilijker dan het lijkt en "in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst".
De vier focuspunten, cultuur, leiderschap, innovatie en klantgerichtheid kunnen een leidraad vormen voor je eigen handelen als ondernemer. Bij de uitvoering moet je toch heel erg uitgaan van je eigen kracht en motivatie.
Dan de uitsmijter. Volgens Geert Hofstede zijn de criteria voor excellentie cultuurbepaald en gebaseerd op Amerikaanse waarden. De succescriteria wordne niet over de hele wereld op dezelfde manier beleefd. Dat vind ik ik wel weer erg leuk. Uiteindelijk bepaal je dus zelf of je vindt dat je succes hebt en dat is je eigen waarheid, die net zo waar is als de waarheid van alle goeroes.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
